Woonondersteuner: drukke moeder zet kinderen voor de tv?

Als niemand tijd heeft om met de bewoners bezig te zijn, gaat de tv aan. André Rieu is favoriet
Als niemand tijd heeft om met de bewoners bezig te zijn, gaat de tv aan. André Rieu is favoriet

Bezuiniging en reorganisatie in de zorg (deel 2)

Iedereen weet dat er bezuinigd wordt in de zorg. Ook in het huis waar ik werk. So far so good (nou ja). Ik neem u terug naar de periode oktober -december 2015.

De overkoepelende organisatie had jaren gewerkt aan een reorganisatieplan. Nu begonnen ze met de doorvoering. Voor de leiding het laatste deel van een lang traject. Voor de werkvloer het begin.

Ontevreden gezichten kun je niet voorkomen en gemopper en geroddel horen erbij als je een organisatie ingrijpend wilt veranderen. De leiding deed haar best – maar trapte toch in een paar valkuilen die allemaal met communicatie te maken hebben.

De werknemers werden groep voor groep geïnformeerd, met tussenpozen van enkele weken. Als je wilt dat tegenstrijdige verhalen de ronde doen, mensen bang worden en gedemotiveerd raken, dan moet je het zo aanpakken. Indien je de schade wilt beperken INFORMEER JE ALLE MEDEWERKERS IN EEN KEER – en  daarna hou je sessies per functie.

Eerst werd de meest kwetsbare groep, de schoonmakers, ontslag aangezegd (waarvan er een aantal later toch mochten blijven als woonondersteuner– maar dat wisten ze toen nog niet). De geruchtenmachine kwam op gang. Want wie moest dan het schoonmaakwerk doen? De ziekmeldingen onder schoonmakers namen toe.

Een paar weken later werden de gastvrouwen en –heren geïnformeerd, waar ook ik toebehoorde. De functie gastvrouw was ooit ingevoerd om meer aandacht aan de bewoners te geven. Spelletjes, knutselen, voorlezen, met een bal overgooien en dergelijke.

De functie werd nu samengevoegd met die van de schoonmakers en voortaan woonondersteuner genoemd. De woonondersteuner gaat voortaan naast de oude taken óók schoonmaken en neemt bovendien de kleine verzorgingstaken op zich. Nagels knippen, haren kammen. Het voordeel is uiteraard dat mensen zo flexibeler inzetbaar zijn.

De ene collega ging hyperventileren van het woord schoonmaken, de volgende voelde zich miskend in het creatieve werk dat hij altijd met de bewoners deed, de ander lag nachten wakker omdat ze het geld niet kon missen maar dít werk niet wilde doen – en meldde zich ziek. De geruchtenmachine was op stoom gekomen.

Zoals de locatieleider het concept woonondersteuner uitlegde: als je een gezin hebt drink je een kop thee met je kinderen, doe je ondertussen boodschappen, kook je eten en maak je schoon. Het liefst samen met je kinderen. En aangezien tegelijkertijd de zelfsturende teams werden ingevoerd ging je onderling ‘puzzelen’ wier talenten meer bij het schoonmaken of bij de bewoners lagen. En de reden voor deze maatregelen: de kwaliteit voor de bewoners bevorderen.

En dan brengt me bij een ander cruciaal punt: WEES EERLIJK. Vertel dat er bezuinigd moet worden, dat er een plan is bedacht dat over de hele linie efficiënter is. Dat dit het plan is waarbij ze hopen zo min mogelijk op kwaliteit te hoeven inleveren.

Nu gingen medewerkers in de aanval op de oneigenlijke redenen. Die probeerden de leiding ervan te overtuigen dat de bewoners het goed hadden en niet gebaat waren bij verandering. Maar daar gíng het dus niet om.

Ik zag het als volgt. Om de vergelijking van de locatieleider aan te houden: een woongroep van 10 bewoners werd nu een gezin waarvan de moeder het zo druk had dat ze de kinderen de hele dag voor de televisie zette.

En toen moest de verzorgers nog officieel worden verteld dat zij het werk van de woonondersteuners af moesten maken als dat was blijven liggen. ‘Ammenooitniet,’ riep er één  al uit.

Eind vorig jaar waren er verplichte sessies over terugdringen van ziekteverzuim. Want dat was extreem hoog in vergelijking met andere zorginstellingen. Tijdens een urenlange sessie werd erop gehamerd dat je je alleen ziek mocht melden als je te kreupel was om op twee benen te staan. Als afscheid kregen de medewerkers een appeltje mee – een hint met een knipoog. Wie gezond leeft is immers minder vaak ziek.

De oorzaak van de vele ziekmeldingen leek mij niet zo veel met lichamelijke ongezondheid te maken te hebben: het was een reactie op onrust vanwege de reorganisatie en de communicatie daarover. Ik zou hebben gewacht tot het stof was gaan liggen en dan hebben gekeken of het ziekteverzuim nog steeds zo hoog lag. Dikke kans dat het vanzelf was gezakt .

NB In volgende blogs zal ik meer vertellen over hoe de verschillende veranderingen uitpakken. Ik zie ook positieve ontwikkelingen – dus het worden niet alleen negatieve verhalen.

Abonneer je op mijn blog via e-mail. Helemaal naar beneden scrollen (op smartphone) of op de groene ‘abonneren’knop drukken links op het scherm (groot scherm).

3 gedachten over “Woonondersteuner: drukke moeder zet kinderen voor de tv?”

  1. Leuk, Andre Rieu erbij,

    oet Mestreech en oet un anger tiedperk

    Toepasselijk, heel mooi bedacht. Ik kocht mijn vader een dvd van Andre Rieu voor zijn verjaardag, en hij was er erg blij mee. Na zijn overlijden, bij het leeghalen van het huis merkte ik dat hij geen dvd-speler had, en ik vond de dvd met cellofaan er nog om. Mijn zussen hadden ook niets laten merken. Ik heb het in stilte voorbij laten gaan.

    Ouderen hebben graag aandacht, ook al is het volkomen nutteloos, het is de aandacht op zich die belangrijk is. Zo is mijn kado toch van betekenis geweest.

  2. Ook al zet je als drukke moeder je kind voor de televisie, dan nog moet je weten waar de kindjes naar kijken. Ik schrok toen ik merkte dat de televisie in de woongroep van mijn dierbare aanstond op het nieuws, ten tijde van de gruwelijke beelden die tot ons kwamen vanuit Syrië. Je kunt toch ook een DVD aanzetten met bijvoorbeeld beelden van de natuur? Bedenk welke prikkels er binnenkomen bij ‘je kinderen’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.