Wie was je?

Wij,  die zich dagelijks bezig houden met dementerende mensen, weten lang niet altijd wat voor persoon iemand zijn hele leven is geweest. Ik al helemaal niet als invaller. In betere tijden, lees: toen er nog meer handen aan het bed stonden, hielden ze boeken bij met foto’s van kinderen, kleinkinderen en dergelijke. Nu probeer ik er zelf achter toe komen wie iemand vroeger was.

Bij tante Em is dat niet moeilijk. ‘Vijf kroketten en twee porties kaas,’ of woorden van gelijke strekking, schallen er met enige regelmaat door de huiskamer. Tante Em heeft vijftig jaar de voetbalkantine van voetbalclub Allen Weerbaar beheerd. Daar leeft ze nog steeds. Geef haar een stapel boterhammen te smeren en ze is gelukkig.

Meneer Bos was leraar Duits, mevrouw Vreeze is van adellijke afkomst – dat vertelt ze je om de haverklap – en mevrouw Obdeijn had een vader die kleermaker was, en zelf heeft ze ook kinderen, alleen weet ze niet meer hoeveel.

Maar over de bozige mevrouw De Boer is niets bekend. Niet wat ze heeft gedaan of waar ze heeft gewoond. Of ze een gezin had, of hobbies. Er komt nooit iemand langs.

Ze zingt graag met harde stem kinderliedjes. Zo vals mogelijk om de anderen te irriteren. Of ze roept op luidsprekersterkte: potjandosie! Een vrouw zonder verleden, volkomen levend in het nu.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.