Werkt u toevallig achter de ramen?

Ik dacht eerst dat ik het me verbeeldde. De ogen van de man bleven naar mijn borsten terugkeren. Tuurlijk maakte het me ongemakkelijk en ik wou dat ik een ruimer shirt had aangetrokken – maar ik had ook met hem te doen.

Lijdend aan Korsakov, dus niet aan dementie, en nog steeds intelligent. Daar zit je dan op je achtenenzestigste, broodnuchter, tussen demente mensen waar je geen gesprek mee kunt voeren en met verzorgers die je soms  toespreken alsof je een kleuter bent. Je  hebt niet meer de mogelijkheid  om op pad te gaan of om zelf het internet af te speuren. Dan moet je een zonnig mens zijn om niet depressief te raken.

Hij liep naar me toe en zette een kopje op het aanrecht. Half afgewend stelde hij mij zijn vraag.

‘Werkt u toevallig ook achter de ramen?’

Het duurde even voor de bedoeling van zijn vraag tot me doordrong, maar toen reageerde ik ook heel beslist. ‘Nee,’ zei ik. ‘Het spijt me, maar dat doe ik niet.’

Wat zou die man opknappen van een fijn potje seks! Maar ik kan hem niet helpen. Sinds ik vier jaar geleden dit baantje vond, heb ik al heel wat grenzen verlegd, maar seks met een oudere heer uit liefdadigheid, dat is echt een brug te ver.

Hij heeft behoefte aan aanraking en aan seks. Hoeveel mensen zijn niet doodongelukkig omdat ze nooit meer aangeraakt worden. Simpelweg een hand op huid, huid tegen huid. Gelukkig valt langzaamaan het taboe op aanraking weg. Het schijnt dat mensen tegenwoordig knuffel- of snoezeltherapie kunnen volgen – en ik vind dat goed nieuws – maar ja, aan happy endings doen die niet.

Waar kan mijn meneer, zo noem ik hem maar even,  terecht? Er is het verbod om vrouwen in het wilde weg als seksuele wezens te benaderen. En terecht. Dat neemt niet weg dat ik de tragiek van zo’n man zie. Hij moet seksualiteit uitbannen terwijl hij  doorlopend omringd is door vrouwen – hij wordt door ze gewassen en op de plee gezet.

Ondertussen is het ook nog eens not done om over de behoefte aan seks te praten, laat staan om een prostituee te laten komen. Daar moet  mijn meneer maar doorheen zien te laveren .

Af en toe gooit hij een balletje op zoals bij mij, en begeeft zich daarmee in een hachelijke situatie. Ik had me beledigd kunnen voelen en hem kunnen beschuldigen van seksuele intimidatie.

Ik hoop maar dat hij af en toe een verzorgster treft die anders is dan ik. Vrijer, makkelijker, liever. Een die tijdens het wassen, als ze toch in de buurt is… Nou ja, u begrijpt het wel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.