Vrijwilligers werken gratis – maar kosten de zorgcliënt geld

Het is jammer dat ik er geen foto van heb gemaakt. Naast elkaar op het prikbord van het verpleeghuis:
Een oproep aan vrijwilligers om op vrijdagmiddag met bewoners te gaan wandelen.
En een oproep aan bewoners om op vrijdagmiddag te gaan wandelen. Kost wel €30 per maand.

Ik werd echt heel boos toen ik dat zag. Als ik als vrijwilliger iets doe voor een ander, is dat omdat ik die ander iets wil geven wat hij/zij anders niet krijgt. Ik wil niet gratis iets doen waar de ander vervolgens voor moet betalen. Het is al helemaal niet de bedoeling dat het verpleeghuis er iets aan verdient.

Later werd me uitgelegd hoe het zat en zakte mijn woede enigszins.
Het komt erop neer dat alles wat er buiten de leefgroep wordt georganiseerd – muziek luisteren, praten over vroeger, gymnastiek e.d. – niet meer wordt gefinancierd. Activiteiten als deze zitten  niet meer in het zorgbudget.
Dat betekent dat de activiteitenbegeleiders in het tehuis zichzelf financieel moeten zien te bedruipen. Zelfs als er alleen met vrijwilligers wordt gewerkt, is er mankracht nodig om te plannen en te communiceren. En dat kost tijd, en tijd is geld. Dus moeten de bewoners betalen als ze op vrijdagmiddag naar buiten willen.

En als ze niet kunnen betalen, zullen ze gewoon heel veel geluk moeten hebben met hun verzorgers. Mensen die ondanks het steeds vollere takenpakket, de liefde in zich hebben om je eens over je hoofd te aaien, een gesprek met je te voeren, een rondje met je door het park te lopen. Anders wordt het dagen achtereen scheefgezakt op je stoel zitten met een cd van Willeke Alberti op repeat.

PS Krijg ik net een telefoontje van een verzorgster dat ik moet stoppen met het levensboek voor mw Zwart. Blijkt dat er elke maand een bedrag van haar zorgbudget wordt afgehaald vanwege dat levensboek. Dat dus gratis door mij gemaakt zou worden. Ik mag het dan iets beter begrijpen. Het voelt ontzettend niet oké.

6 gedachten over “Vrijwilligers werken gratis – maar kosten de zorgcliënt geld”

  1. Het is toch te gek om los te lopen, dat iemand denkt uitbkenslievendheid te helpen, en de oudere dan alsnog geld moet betalen? Je kunt nog beter vragen of je gewoon als leek op bezoek mag komen en dan een uurtje met de bewoner gaan wandelen.

  2. Ik kan gewoon niet geloven dat dit waar is, en als het waar is kan iemand me dan echt eens uitleggen hoe het zit? Ook na de uitleg in de blog begrijp ik het niet. Iets voor RTL Late Night? In Nederland zijn we echt van het padje hoor.

    1. Hi Marie-Louise, ongelofelijk hé? Als je wilt kun je mijn bericht delen, en eventueel die mensen vragen om ook te delen. Hoe meer mensen het zien, hoe meer kans op aandacht! Groet, Heleen

    2. Beste Marie-Louise, kennelijk heb je dit gemist: “Zelfs als er alleen met vrijwilligers wordt gewerkt, is er mankracht nodig om te plannen en te communiceren. ”

      Denk aan personeel dat heen en weer loopt te dribbelen om rollators, rolstoelen, jassen aan, waar is de sjaal, paraplu, wandelstok, 06 nummers noteren, nog gauw even een steunverband controleren, en daar moet mevrouw Janssen toch nog even naar de wc, meneer Pietersen komt net terug met hondenpoep aan zijn schoen en veegt dit af aan de vloerbedekking in de woonkamer, je kunt zomaar een kwartier kwijt zijn als een hoogbejaarde een wandelingetje gaat maken met een vrijwilliger.

      Alles kost tijd (=geld), zelfs het inzetten van vrijwilligers.
      Het inzetten van vrijwilligers om bezuiniging te realiseren zou onverantwoordelijk zijn. Een zorg-instelling mag nooit voor haar financieel beleid afhankelijk van vrijwilligers zijn.

      Dus vrijwilligers dienen dus niet om te bezuinigen, vrijwilligers geven aan het leven van de zorg-bewoners meer plezier, waarde, etc.

      Ik heb mijn hoogbejaarde demente schoonmoeder in een verzorgingstehuis jarenlang bezocht. Ook af en toe vrijwilligerswerk gedaan, meegegaan naar de dierentuin, met twintig demente bejaarden. Het heeft nogal wat om het lijf, zo’n stoet bejaarden met evenveel vrijwilligers en een paar verpleegkundigen. Taxi’s, personeel, entree, alles kost geld en wordt door het tehuis verzorgd.

      Ik heb altijd veel respect en waardering gehad voor het personeel. Ze waren heel lief en behulpzaam, ze kookten samen met de bejaarden, die dan een kwartier deden over een aardappel schillen, en soms de hele aardappels vergaten. Ze behandelden de bewoners en de familie van de bewoners met veel respect, en toen het einde gekomen was, werd ze uit het ziekenhuis gehaald om in het verzorgingstehuis onder de lieve zorg van de verpleegkundigen op een rustige manier in te slapen. Haar lippen werden bevochtigd, een theelepeltje vanille-vla in de mond voor de smaak, daar was in het ziekenhuis geen tijd voor.

      Dat jij zegt dat we in Nederland van het padje zijn vind ik onbegrijpelijk. We doen heel veel en geven heel veel geld uit aan mensen die niet merken dat ze de vierde keer naar “Ritme van de eenzaamheid” luisteren. En dat is prima. Dat is respect. Veel meer dan dat kunnen we niet doen of je zou meer belasting moeten willen betalen.

      Wat mij betreft, ik kan de Nederlandse samenleving alleen maar volop feliciteren met de zorg zoals die bestaat.

    1. Hi Anna, ongelofelijk hé? Als je wilt kun je mijn bericht delen, en eventueel die mensen vragen om ook te delen. Hoe meer mensen het zien, hoe meer kans op aandacht! Groet, Heleen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.