Twee parallelle werelden

Mevrouw klopt op de muur van de keuken naast mij.

‘Hierachter,’ zegt ze, ‘zit nog een keuken.’

Als ze dit zegt sta ik achter het fornuis om het avondeten klaar te maken voor de bewoners (van het verpleeghuis voor demente bejaarden). Gekookte aardappelen, prei met room uit de diepvries en kant-en-klaar geleverde hamlapjes. Een kind kan de was doen. Dus ik zorg dat er niets aanbrandt en roer wat in de pannen. Het duurt even voor ik begrijp wat ze bedoelt.